mirjanascheepens-glasinlood

Mijn lichaam mijn veilige huis

Gisteravond voelde ik me een soort gespleten persoonlijkheid. Aan één kant aanwezig in mijn lichaam en aan de andere kant was er een jong deel in mij getriggerd in de loop van de dag. Die slingerde allemaal gedachtes en emoties door mijn brein en mijn lichaam als een soort pitbull.

Ken je dat?

Je weet dat het zinloos is om te blijven denken (bovendien is het steeds hetzelfde kringetje) want nu, terwijl je in bed ligt om te slapen, kun je niets aan de situatie veranderen. Tijd voor rust en ontspanning. Daar dacht het jonge meisje in mij anders over.

Wat ik gedaan heb?

Ik ben in mijn lichaam op zoek gegaan naar een plek waar het rustig en kalm was. Deze keer was dat tot mijn verrassing in mijn hoofd. Daar vond ik een ruimte met een glas-in-lood raam waar warm oranje geel licht doorheen kwam. Ik kon door dat raam naar buiten kijken en zag een prachtige sprookjesachtige bosomgeving. Op die plek kon ik kalmeren en het opstandige, getriggerde deel in mezelf koesteren en troosten. Samen keken we door het raam naar buiten en ademde we de kleuren van het oranje gelige licht in tot ik in slaap viel.

Posted in

Laat een reactie achter